تو این دوران شاهد ویدئوهایی پر معنی بودیم با استفاده از نماد گرایی که ذهن خلاق الک کارتیو اون رو وارد سبک جدیدی از ویدئو سازی کرد که اگه این هنر تلفیقی با اهنگی زیبا و هنرمندی مردمی باشه کار واقعا جالبی خواهد شد و مردمپسند یکی از این هنرمندان شادمهر عقیلی هست که بعد از تعدادی ویدئوبا کارگردانانی نه چندان نامی و و به عبارتی نه چندان حرفه ایی (البته بجز ویدئو محال که و واقعا در زمان خودش عالی بود) کاراش رو به دوربین الک سپرده شادمهر با سبب (سیروس کردونی)مردم رو شکه کرد و سپس بارسیدی(کارتیو) خالق اثری ماندگار شد . شاید همکاری شادمهر با الک کارتیو بهترین ترکیب ممکن در قالب تصویر و موسیقی باشه که هر بیننده اگه به تصویر و موزیک علاقه داشته باشه و از نظر علمی کار تدوین و ادیت رو بشناسه رو پای ویدئو نگه میداره بعد از رسیدی مشکوک و بغض و تقدیر این بار یک تراک ویدئواستثنایی از شادمهرو داریم که به بهانه کنسرت در کلاب نوکیا به لنز دوربین الک کارتیو سپرده شده و قصد نهایی این کار دعوت برای کنسرت کلاب نوکیا هست که باز هم در نوع خودش کاری زیرکانه محسوب میشه و به نظر میرسه که کارگردان با محدودیت وقت مواجه بوده و اما باز هم شادمهر و این هم عادت...

این ویدئو به دو بخش تقسیم شده از نگاه دوربین کارتیو...قسمت اول به نمایش گذاشتن هنر نوازندگی شادمهر به صورت کلوز اپ ...و قسمت دوم بخش داستانی ویدئو هست که به صورت یک پرسش و پاسخ در قالب تصویر گنجانده شده به نظر شخصی من البته . این ویدئو با لنزی غیر از لنزهایی فیلمبرداری شده که الک قبلا با اون تصویر برداری ویدئوهاشون انجام میداده و این به خاطر به خاطر فضای کارهست و نشاون میده که الک چقدر حرفهای کارش رو دنبال میکنه این ویدئو از نماد گرایی و استعاره درش به وضوح استفاده شده مسه شمعدونی که تو ساحل هست و بادبادک در حال پرواز و دریا که در حال خروشه..

دریا شمعدونی و بادبادک هر سه نماد وجود زندگی و جاری بودن زندگی هست که در ویدئو میشه منظور الک رو به خوبی فهمید که الک به خوبی در طول ویدئو از اینا استفاده کرده... ویدئو با کاتهایی از یه دختر روی تخت که سوالهایی رو برای من شما بوجود میاره و یه پیانو تنها پشت به ساحل و پرواز بادبادک شروع میشه و بلافاصه شادمهر با لباس مشکی در حال نواختن پیانو نشون داده میشه(کلوز اپ) تصویر به نسبت اهنگ ریتم تندی داره و این خودش یکی از تکنیکهایی ست که در ویدئو های اروپایی بیشتر میبینم ریتم تند ویدئو در مقابل ریتم اروم اهنگ. لباس سیاه شادمهر نمادی ست که غم شادمهر رو به تصویر میکشه و مهمتر اینکه شادمهر اینو با نواختنش به مخاطبین انتقال میده... اما هنر الک اینجا نمایان میشه که دلیل این غم چی میتونه باشه و مخاطب به دنبال دلیلش میگرده؟ چرا شامهر با لباس سیاش اینقدر اندوهگینه ؟مخصوصا اینکه شادمهر پشت به دریا در حال انتقال معانیه مورد نظرشه... به عبارتی شادمهر امیدی به زندگی نداره و دوست داره مخاطبین با غمش شریک باشن.
در هر صورت این ایده الک بسیار جالب بود چون ویدئو در ابتدا با تعدادی سوال از طرف مخاطب شروع میشه و این یعنی ترغیب مخاطب به دیدن ادامه ویدئو...

بادبادک همچنان در حال پروازه ...درکاتهایی کوتاه شادمهر در کنار خانوادش با لباس سفید نشسته شاید زیباترین قسمت ویدئو زمانیه که شادمهر داره با بچه اش بازی میکنه و چه زیبا حس زیبای پدر بودنو منتقل میکنه.این اولین باره که شادمهر در ویدئوش نقش پدر رو به خوبی ایفا میکنه . ویدئو از نظر شخصیت پردازی در این قسمت خوب عمل کرده و با شخصیتهای موجود در داستان خیلی سریع اشنا مشیم شادمهربه عنوان پدر خونواده با همسر شادمهر و بچه ایی که در اغوش هردوشون مشغول به بازی کردنه...
کودک لباس سبز به تن داره (رنگ سبز همیشه نماد جاری بودن زندگیه)صحنه های نوازندگی شادمهر هم صرفا رو هنر نوازندگی شادمهر تاکید داره و نشون که میده که شادمهر در نوازندگی بی همتاس و احتمالا شادمهر در کنسرت این اهنگو به نوازدگی خودش اجرا میکنه و به نوعی این قسمت از ویدئو هم نویدی است برای اجرای زنده نوازنگی و خوندت همین کار در سالن کلاب نوکیا.
با جلو رفتن داستان همه چی معلوم میشه همسر شادمهر برای شنا کردن وارد دریا میشه بی احساس بودن شادمهر در این قسمت نشانی از غفلت شادمهره چون در غیر اینصورت سناریو با مشکل زیادی از لحاظ داستان پردازی روبرو میشه که از این تیم حرفه ای بعید به نظر میرسه و این غفلت باعث مرگ همسر شادمهر میشه در تصویر میبینیم که دختر هر چقدر تلاش میکنه که بیرون بیاد اما نمیتونه و غرق میشه در اون لحظه درست همین جا که همه چی از حالت طبیعی خودش خارج میشه و بابادک سقوط میکنه و روح همسر شادمهر از بدنش جدا میشه و این مرگو الک دقیقا با سقوط بادبادک و افتادن یه شمعدونی کنار ساحل نشون میده ...همه نمادهای خوشی سقوط میکنن شمعدونی بادبادک و ... اون لحظه که همه چی تموم میشه بادبادک سقوط میکنه و شادمهر تازه میفهمه که چی شده ....

شادمهر پشت به دریا با لباس مشکی به نحوی دچارعذاب وجدانه و این وضعیت عذابش میده و شاید پر از تنهایی در هر صورت این ویدئو از لحاظ فیلمبرداری کیفیت پایینی نسبت به تقدیر داشت داستان بسیار جالب بود اما میشد بهترم باشه اما چیزی که اینجا اهمیتداره اینه که ویدئو مقداری با ارزشهای ما ایرانیان مغایرت داشت در اوردن لباس همسر شادمهر شاید قسمتی بود که باید سانسور میشد که البته این به خاطر فرهنگ حاکم بر اونجاست

البته میشه گفت ویدئو از لحاظ داستان پردازی ضعیفه توی داستان میبینم که سه نفری کنار هم نشستن و همه چی مرتبه و دختر بصورت غیر منتظره به دریا میره به نظر میرسه دختر زیاد دور نشده و تو این فاصله احتمال غرق شدن نیست شاید اگه الک دور شدنه دختر رو نشون میداد و این دور شدن با تذکر شادمهر که دورتر خطرناکه در اشاره البته بهتر میشد و یه مرد چطور میتونه اینقدر بیخیال باشه نسبت به همسرش که جلوی چشماش غرق شه اما عکسلعملی نباشه اینا ایرادات ویدئو از لحاظ داستانه ... و نکته دیگه هنر بازیگری شادمهره .. شادمهر در ایران ۲ تجربه بازیگری خوب داشته که در شب برهنه نشون داد کهاستعدادشو داره و صحنه ایی که روی قبر پدر شهیدش باهاش حرف میزنه و استفاده از حرکات و لرزش صدا و احساسی که به مخاطب میده عالی بود و نشون دادکه میتونه اما تو این ودئو شادمهر از لحاض احساسی سرد بود و عشق رو به خوبی نتوست به تصویر بکشه همون طور که گفتم بهترن سکانس زمانی بود که شادمهربا دختر بچه مشفول بازی بود..در هر صورت ایرادات گفته شده به وضوح در ویدئو دیده میشه

اما چیزی از ارزش ویدئو کم نمیشه ویدئو اصلا قابل مقایسه با ویدئودیگر هنرمندان نیست و خوشحالم که شادمهر با یه تیم حرفه ای کارش رو دنبال کرده خوشحالم که الک از نماد گرایی در ویدئوهاش استفاده میکنه و باید تشکر کنم از الک که دخترشو در این ویدئو قرارد داد شاید این نشون دهنده دوستیه عمیق شامهر با الک هست و البته وجود همین دختر کوچولو کلی به زیبایی این ویدئو افزوده ویدئوهای پر معنی مثل سبب و تقدیر رسیدی باعث میشه که کارای ارزشمندی رو از لحاظ تصویر داشته باشیم شعر کار هم که بسیار پر معنی و پر مفهوم بود از ویژگی این شعر این بود که تکرار بیت درش مشاهده نشد وشادمهر بسیار عالی کارش رو به اتمام رسوند با تشکر از تموم عوامل این ویدئواهنگ و تنظیم: شادمهر عقیلی ..شاعر: پگاه موسوی.. تولید کننده: بهداد والک کارتیو کارگردان: الک کارتیوو